STRONA GŁÓWNA
 NEWS
: wieści z Biura ŚDM
: wieści z Polski
: wieści ze świata
: dobre słowa
: galeria zdjęć
: o nas w sieci
INFORMACJE
: uczestnicy
: opiekunowie grup
» panel opiekuna
: koordynatorzy diecezjalni
: wolontariat
» forum
: ruchy i wspólnoty
: pielgrzymka rowerowa
: ubezpieczenia
: media
REJESTRACJA
: grupy
: wolontariusze
: spowiednicy
: szafarze komunii św.
: ministranci
: chórzyści
MATERIAŁY
: do kupienia
: do pobrania
KONTAKT
: adresy
: informacje
: rejestracja
: wolontariat
: uwagi o stronie
POLECAMY
 Oficjalna strona
XX ŚDM Kolonia 2005
 Oficjalna strona
Krajowego Biura ŚDM
 Rok Polsko-Niemiecki
Firma ubezpieczająca polską młodzież podczas XX ŚDM
|
Pielgrzymka na Marienfeld
Kolonia: 20 sierpnia
Stacja I | Stacja II | Stacja III | Stacja IVMyśl biblijna: Rozpoznać GO w drodze
"Zostań z nami, Panie" (Łk 24,29)
Wprowadzenie
Przybywszy do Jerozolimy, Trzej Mędrcy nie osiągnęli jeszcze celu swojej wyprawy. Musieli kontynuować podróż do Betlejem. Podobnie i pielgrzymi zebrani na Światowym Dniu Młodzieży muszą udać się w drogę. Pełni radości z powodu przeżytych dni, wyruszają w pielgrzymkę na Marienfeld, gdzie będą miały miejsce Czuwanie i Celebracja Eucharystyczna.
W sobotę rano w parafiach, które gościły pielgrzymów z całego świata, zostaną odprawione msze święte, a młodzi przyjmą komunię świętą jako pokarm (wiatyk) na drogę.
W czasie pielgrzymki na Marienfeld przewidziane sa cztery stacje. Grupa czterokrotnie zatrzyma się w czasie drogi, aby modlić się i podjąć refleksję nad tajemnicą Eucharystii i mottem XX ŚDM: "Przybyliśmy oddać Mu pokłon". Pomocą będą teksty Pisma św. i nauczanie Ojca Świętego Jana Pawła II.
STACJA I
Pieśń
Lektura: 1Krl 19,3-8
Wtedy Eliasz zląkłszy się, powstał i ratując się ucieczką, przyszedł do Beer-Szeby w Judzie i tam zostawił swego sługę, a sam na odległość jednego dnia drogi poszedł na pustynię. Przyszedłszy, usiadł pod jednym z janowców i pragnąc umrzeć, rzekł: 'Wielki już czas, o Panie! Odbierz mi życie, bo nie jestem lepszy od moich przodków'. Po czym położył się tam i zasnął. A oto anioł, trącając go, powiedział mu: 'Wstań, jedz!' Eliasz spojrzał, a oto przy jego głowie podpłomyk i dzban z wodą. Zjadł więc i wypił, i znów się położył. Powtórnie anioł Pański wrócił i trącając go, powiedział: 'Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga'. Powstawszy zatem, zjadł i wypił. Następnie mocą tego pożywienia szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Bożej góry Horeb.
- C i s z a -
Nauczanie Jana Pawła II
Zasadniczy element tego 'programu' zawiera się już w samym znaczeniu wyrazu 'eucharystia': dziękczynienie. W Jezusie, w Jego ofierze, w Jego bezwarunkowym 'tak' wobec woli Ojca jest 'tak', 'dzięki' i 'amen' całej ludzkości świata. Kościół ma przypominać ludziom tę wielką prawdę. Jest to naglące zadanie przede wszystkim w naszej zsekularyzowanej kulturze, która zapomina o Bogu, a umacnia próżne przekonanie o samowystarczalności człowieka. Wcielanie programu eucharystycznego w codzienność, tam, gdzie się pracuje i żyje - w rodzinie, w szkole, w fabryce, w różnorodnych warunkach życia - oznacza między innymi dawanie świadectwa, że rzeczywistości ludzkiej egzystencji nie można uzasadnić bez odniesienia do Stwórcy: 'Stworzenie bowiem bez Stwórcy ginie'. To transcendentne odniesienie, które zobowiązuje nas do nieustannego 'dziękczynienia' - właśnie do postawy eucharystycznej - za to, co posiadamy i czym jesteśmy, nie umniejsza właściwej autonomii rzeczywistości ziemskich, ale ją uzasadnia w sposób najbardziej autentyczny, umieszczając ją równocześnie w jej słusznych granicach.
W tym Roku Eucharystii chrześcijanie winni dołożyć starań, by z większą mocą dawać świadectwo o obecności Boga w świecie. Nie lękajmy się mówić o Bogu i z dumą nosić znaki wiary. 'Kultura Eucharystii' rozwija kulturę dialogu, która z niej czerpie swą siłę i pokarm. Błędem jest uważać, że publiczne odniesienie do wiary mogłoby naruszyć słuszną autonomię państwa i instytucji cywilnych, czy nawet rodzić postawy nietolerancji. Jeśli w historii nie obeszło się bez błędów w tej dziedzinie również ze strony wierzących, jak o tym przypomniałem przy okazji Jubileuszu, nie należy ich przypisywać 'chrześcijańskim korzeniom', ale niekonsekwencji chrześcijan względem własnych korzeni. Kto nauczy się 'składać dziękczynienie' na wzór ukrzyżowanego Chrystusa, może stać się męczennikiem, ale nigdy nie będzie prześladowcą.
(List apostolski, Mane nobiscum domine, 26)
Pieśń
Modlitwa
Panie, Jezu Chryste, daj nam ochotę i odwagę świadczenia
o Tobie wobec świata. Umocnij wszystkich chrześcijan na świecie, którzy cierpią i są prześladowani z powodu ich wiary. Obdarz wszystkich chrześcijan duchem wdzięczności za niewypowiedziany dar Twojej miłości i bliskości. Porusz serca tych mężczyzn i kobietami, którzy zapomnieli o Tobie, i którzy myślą, że można żyć bez Ciebie. Ty sam bądź dla nich światłem i szczęściem. Amen.
Tajemnica różańca: Zesłanie Ducha Świętego
STACJA II
Pieśń
Lektura: J 6,32-35.48-51
Rzekł do nich Jezus: 'Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu'. Rzekli więc do Niego: 'Panie, dawaj nam zawsze tego chleba!' Odpowiedział im Jezus: 'Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Jam jest chleb życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata'.
- C i s z a -
Nauczanie Jana Pawła II
Mędrcy spotykają Jezusa w Beth-lechem, co oznacza "dom chleba". W ubogiej betlejemskiej grocie leży na słomie "ziarno pszeniczne", które umierając przyniesie "plon obfity" (J 12,24). Mówiąc o sobie samym i o swej zbawczej misji, w czasie swojego życia publicznego, Jezus będzie posługiwał się obrazem chleba. Powie: "Jam jest chleb życia", "Jam jest chleb, który z nieba zstąpił", "Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata" (J 6,35.41.51). Przemierzając z wiarą drogę Odkupiciela od ubóstwa żłóbka do opuszczenia na krzyżu, lepiej zrozumiemy tajemnicę Jego miłości, która odkupiła ludzkość. Dziecię, złożone przez Maryję w żłobie, jest Bogiem-Człowiekiem, którego zobaczymy przybitego do krzyża. Ten sam Zbawiciel jest obecny w sakramencie Eucharystii. W betlejemskiej stajni dał się adorować Maryi, Józefowi i pasterzom w ubogiej postaci Nowonarodzonego Dziecięcia; w konsekrowanej Hostii adorujemy Go obecnego sakramentalnie w ciele i krwi, duszy i bóstwie, i dającego się nam jako pokarm na życie wieczne. Msza święta staje się więc prawdziwym spotkaniem miłości z Tym, który samego siebie wydał za nas. Nie ociągajcie się, drodzy młodzi, odpowiedzieć Mu, kiedy zaprasza was "na ucztę Godów Baranka" (Ap 19,9). Słuchajcie Go, przygotowujcie się należycie i przybliżajcie do Sakramentu Ołtarza, zwłaszcza w tym Roku Eucharystycznym (październik 2004-2005), który zapragnąłem ogłosić dla całego Kościoła.
(Orędzie na XX Światowy Dzień Młodzieży, 3)
Pieśń
Modlitwa
Panie, Jezu Chryste spraw, aby nasze serce Ciebie pragnęło. Nasyć nasz głód chlebem życia, którym jesteś Ty sam. Bądź odpowiedzią na nasze pytania i na nasze poszukiwanie sensu życia. Rozpal we wszystkich wiernych pragnienie karmienia się Tobą w Eucharystii w celu pogłębienia przyjaźni z Tobą. Pomóż mężczyznom i kobietom znajdującym się w potrzebie, aby oczekiwali wszystkiego od Ciebie i abyś Ty był ich nadzieją i przyszłością. Amen.
Tajemnica różańca: Narodzenie Pana Jezusa
STACJA III
Pieśń
Lektura: 1Kor 11,23-26
Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: 'To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę'. Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: 'Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę'. Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.
- C i s z a -
Nauczanie Jana Pawła II
"Mysterium fidei!" Jeśli Eucharystia jest tajemnicą wiary, która przewyższa nasz intelekt, a przez to zmusza nas do jak najpełniejszej uległości Słowu Bożemu, nikt tak jak Maryja nie może być wsparciem i przewodnikiem w takiej postawie. Nasze powtarzanie dzieła Chrystusa z Ostatniej Wieczerzy, które jest wypełnianiem Jego nakazu: 'To czyńcie na moją pamiątkę!', staje się jednocześnie przyjęciem zaproszenia Maryi do okazywania Mu posłuszeństwa bez wahania: 'Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie' (J 2, 5). Z matczyną troską, poświadczoną podczas wesela w Kanie, Maryja wydaje się nam mówić: 'Nie wahajcie się, zaufajcie słowu mojego Syna. On, który mógł przemienić wodę w wino, ma moc uczynić z chleba i wina swoje Ciało i swoją Krew, ofiarując wierzącym w tej tajemnicy żywą pamiątkę swej Paschy, aby w ten sposób uczynić z siebie "chleb życia"'. W pewnym sensie Maryja wyraziła swoją "wiarę eucharystyczną", jeszcze zanim Eucharystia została ustanowiona, przez sam fakt "ofiarowania swojego dziewiczego łona, aby mogło się dokonać Wcielenie Słowa Bożego". Eucharystia odsyłając do męki i zmartwychwstania, wyraża jednocześnie ciągłość z tajemnicą Wcielenia. W zwiastowaniu Maryja poczęła Syna Bożego również w fizycznej prawdzie ciała i krwi, antycypując w sobie to, co w jakiejś mierze realizuje się sakramentalnie w każdym wierzącym, który przyjmuje pod postacią chleba i wina Ciało i Krew Pańską. Istnieje ponadto "głęboka analogia" pomiędzy fiat wypowiedzianym przez Maryję na słowa archanioła i "amen", które wypowiada każdy wierny kiedy otrzymuje Ciało Pańskie. Maryja była wezwana do wiary, że Ten, którego poczęła 'za sprawą Ducha Świętego', był 'Synem Bożym' (por. Łk 1, 30-35). W ciągłości z wiarą Dziewicy, tajemnica eucharystyczna wymaga od nas wiary na wzór wiary Dziewicy, że ten sam Jezus, Syn Boży i Syn Maryi, uobecnia się w całym swoim Boskoludzkim jestestwie pod postaciami chleba i wina. "Błogosławiona [jest], która uwierzyła" (Łk1, 45): Maryja w tajemnicy Wcielenia antycypowała także wiarę eucharystyczną Kościoła. Kiedy nawiedzając Elżbietę nosi w łonie Słowo, które stało się ciałem, Maryja w pewnym sensie jest 'tabernakulum' - pierwszym 'tabernakulum' w historii, w którym Syn Boży (jeszcze niewidoczny dla ludzkich oczu) pozwala się adorować Elżbiecie, niejako 'promieniując' swoim światłem poprzez oczy i głos Maryi. Czy zatem Maryja kontemplująca oblicze Chrystusa dopiero co narodzonego i tuląca Go w ramionach, nie jest dla nas niedoścignionym wzorem miłości i natchnienia podczas każdej naszej Komunii eucharystycznej?
(Ecclesia de Eucharystia, 54-55)
Pieśń
Modlitwa
Panie, Jezu Chryste, umocnij naszą wiarę w Twoją obecność
w Eucharystii. Pokrzep nas kiedy przybliżamy się do Najświętszej Eucharystii. Pomóż nam słuchać Twego słowa i pełnić Twoją wolę na wzór Maryi. Rozlej w naszych sercach głęboką miłość do Ciebie i spraw, abyśmy nigdy nie odłączyli się od Ciebie. Zachowaj wszystkich chrześcijan w wierności Tobie. Pomóż im celebrować z radością niedzielną Eucharystię jako pamiątkęi Twojej śmierci
i zmartwychwstania. Spraw, aby Kościół stał się skutecznym narzędziem w budowaniu jedności pomiędzy Tobą a ludźmi. Amen.
Tajemnica różańca: Ustanowienie Eucharystii
STACJA IV
Pieśń
Lektura: Łk 24,13-35
Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: 'Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?' Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: 'Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało'. Zapytał ich: 'Cóż takiego?' Odpowiedzieli Mu: 'To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli'. Na to On rzekł do nich: 'O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?' I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: 'Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił'. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: 'Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?' W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: 'Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi'. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
- C i s z a -
Nauczanie Jana Pawła II
Rozpoznawszy Pana, dwaj uczniowie z Emaus 'w tej samej godzinie wybrali się' (Łk 24, 33), aby przekazać to, co zobaczyli i usłyszeli. Kiedy naprawdę doświadczyło się Zmartwychwstałego, pożywając Jego Ciało i Jego Krew, nie można zatrzymać tylko dla siebie przeżywanej radości. Spotkanie z Chrystusem, stale pogłębiane w eucharystycznej bliskości, wzbudza w Kościele i w każdym chrześcijaninie pilną potrzebę dawania świadectwa i ewangelizowania. Zwróciłem na to uwagę w homilii, w której zapowiedziałem Rok Eucharystii, nawiązując do słów św. Pawła: 'Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie' (1 Kor 11, 26). Apostoł dostrzega ścisły związek między ucztą a głoszeniem: wejść w komunię z Chrystusem w pamiątce Paschy oznacza równocześnie poczuć się zobowiązanym do stania się misjonarzem wydarzenia, które ten obrzęd uobecnia. Rozesłanie po Mszy św. to nakaz, który pobudza każdego chrześcijanina do zaangażowania w szerzenie Ewangelii i ożywianie społeczeństwa duchem chrześcijańskim. Do tej misji Eucharystia daje nie tylko siłę wewnętrzną, ale również - poniekąd - program. Aby do tego doszło, każdy wierny musi przyswoić sobie w medytacji osobistej i wspólnotowej wartości, jakie wyraża Eucharystia, postawy, jakie podpowiada, życiowe zamiary, jakie wzbudza. Dlaczego nie mielibyśmy w tym widzieć szczególnego zadania, jakie niesie w sobie Rok Eucharystii? I wreszcie, wiele oczekuję od was, młodzi, ponawiając zaproszenie na Światowy Dzień Młodzieży w Kolonii. Wybrany temat - 'Przybyliśmy oddać Mu pokłon' (Mt 2, 2) - szczególnie się nadaje, by zasugerować wam właściwą postawę w przeżywaniu tego Roku Eucharystii. Przynieście na spotkanie z Jezusem ukrytym w Eucharystii cały entuzjazm waszego młodego wieku, waszej nadziei, waszej zdolności miłowania.
(List apostolski, Mane nobiscum domine, 24,25, 30)
Moi drodzy! Powracając do waszych rodzinnych ziem, postawcie Eucharystię w centrum swojego życia osobistego i wspólnotowego. Kochajcie ją, adorujcie ją, sprawujcie ją przede wszystkim w niedzielę, dzień Pański. Żyjcie Eucharystią, dając świadectwo miłości Boga do ludzi.
(Homilia podczas XV ŚDM, Rzym 2000)
Pieśń
Modlitwa
Mane nobiscum, Domine! Jak dwaj uczniowie w Ewangelii, błagamy Cię, Panie Jezu: Pozostań z nami! Boski Wędrowcze, Ty znasz nasze drogi i nasze serca, nie pozwól nam być więźniami ciemności. Wspieraj nas, gdy jesteśmy zmęczeni, odpuść nam nasze grzechy i kieruj nasze kroki na drogę dobra. Błogosław dzieci, młodzież, ludzi starszych, rodziny, a szczególnie chorych. Błogosław kapłanów i osoby konsekrowane. Błogosław całą ludzkość. W Eucharystii stałeś się "lekarstwem nieśmiertelności": daj nam radość życia w pełni, która nam pomoże wędrować na tej ziemi jako pewni i radośni pielgrzymi kierujący swe spojrzenie zawsze na cel życia, które nie ma końca. Pozostań z nami, Panie! Pozostań z nami! Amen.
Tajemnica różańca: Zmartwychwstanie Pana Jezusa
|
